
Evet arkadaÅŸlar, süper bir oyunun inceleme yazısıyla tekrar beraberiz. 5.’si çıkan ve artısıyla eksisiyle beÄŸenilerek oynanan efsane COD serisinin mazisine bir göz atacağız. Bakalım bu efsane nereden baÅŸladı?
ArkadaÅŸlar oyun Infinity Ward yapımcı ÅŸirket tarafından 2003 yılında çıktı. DiÄŸer benzerleri gibi bir FPS[First-Person-Shooter(Birinci Åžahıs NiÅŸancı)]‘dir ve II. Dünya Savaşı’nı konu almaktadır. Ayrıca oyunumuzda “Quake III: Team Arena” adlı oyunun motoru kullanılmıştır.
ArkadaÅŸlar oyunda üç farklı askeri yönetiyoruz. BaÅŸta bir Amerikan askeri olarak savaÅŸa giriyoruz ve bölümler geçtikçe Rusya ve İngiltere adına da savaşıyoruz. Her devletteki farklı askerleri kontrol etmemiz bu oyunda fazla fark edilmesede ikinci oyunda bunu görüyoruz. Oyundaki mutlak düşmanımız naziler yani Almanlar. Her cephede onlarla savaşıyoruz. Oyunda II. Dünya Savaşı’nın mekanları, atmosferi, silahları, teknolojisi vs. çok güzel aktarılmış. II. Dünya Savaşı’nda kullanılan silahları oyunda da kullanabiliyoruz. Thompson makinalı tüfekten tutun MG Grand’e kadar, Almanların kullandığı MG 44′ler Panzer tanklar vs. hepsi oyuna baÅŸarılı bir ÅŸekilde aktarılmış.
ArkadaÅŸlar oyunda muhteÅŸem bir atmosfer var ve savaÅŸ nasıl birÅŸey az-buçuk anlayabiliyorsunuz. İnsana o vatan sevgisi ya da savaÅŸ ruhunu diyim, çok güzel hissettiriyor. Rusların “for mother Russia!(Anavatan Rusya için!)” diyip dalmaları, o komutanların gaz verici konuÅŸmaları ve ana taarruzdaki “aaaaaaa!” diye bağırışlar ve acayip ötesi gaz verici müzikler, hepsi harikulade bir ÅŸekilde sizi oyuna sokuyor. Hiçbir ÅŸekilde savaÅŸ ruhunu kaybetmiyorsunuz. Gerek toplu taarruzlarda gerek komando tarzı gizli görevlerde hep bir heyecan var.
ArkadaÅŸlar oyunda komando tarzı gizli görevler dediÄŸime bakmayın. Bu tür görevlerin başında ya da sonunda hep yanımızda silah arkadaÅŸlarımız ve komutanımız oluyor. Böyle yalnız kaldığımız süreleri toplasanız 10dk’dır belki deÄŸildir. Hep bir takım halinde savaşıyoruz; aynı gerçek savaÅŸtaki gibi. Komandovari tek başımıza hareket edince de ayvayı yemiÅŸ oluyoruz(ölüyoruz).
Oyunun tek eksisi arkadaÅŸlar; tekdüze olması. Bu sanırım FPS’lerin kaderi gibi birÅŸey. Hep son checkpointten baÅŸladığımız zaman olacaklar belli oluyor. “Bak soldan asker çıkacak sonra ÅŸurada patlama olacak sonra komutan bize ÅŸunu diyecek sonra ÅŸu müzik giricek koridorun sonunda iki asker çıkacak” gibisinden herÅŸey baÅŸtan belli ve geçemediÄŸiniz yerleri ikiyüz kere oynadığınız zaman olayların hep aynı cerayan ettiÄŸini görebiliyorsunuz. Bu insanı çok sıkan bir faktör tabii. Durum böyle olunca da oyunun tekrar oynanabilirliÄŸi epey azalıyor.
Eveet, geldik oyunun grafiÄŸine sesine müziÄŸine. Sanırım bu konuya gelmemden anlamışsınızdır ki yazının sonlarına geliyoruz. Ama merak etmeyin; profesyonel yazarınız Hasan(!!!) bu yazıyla yetinmeyip serinin diÄŸer versiyonlarını da elden geçirecek. Evet, oyunun grafikleri benden geçer not alıyor; zamanına göre iyi grafikler. Bazı hatalar filan olsa da savaÅŸ ruhunu tamamlamaya yetecek kalitede güzel grafikler var. Sesler mükemmel. Komutanların bağırması, silahların çıkardığı farklı sesler, tankların sesleri, patlama sesleri ya da Rusların aksanlı ingilizce konuÅŸması gibi birçok ayrıntı çok profesyonel bir ÅŸekilde ekranlarımıza aktarılmış. Sesler yüksek not alıyor. Ve müzikler; bu konu hakkında ne desem az diyebilirim. Mükemmel ötesi mi desem yoksa harikulade + mükemmel çarpı 2 ötesi mi? SavaÅŸ ruhunun büyük kısmını borçlu olduÄŸumuz ve kesinlikle hiçbir zaman saçmalamayan süper müziklere sahip Call of Duty. Ana taarruzda giren savaÅŸ müziÄŸi, komando takılırken giren heyecan müziÄŸi ile heyecanınızın iki kat artması, ve daha sayılabilecek birçok ÅŸey. COD’u COD yapan müzikleridir arkadaÅŸlar. Ve bu iÅŸi COD 5′e kadar iyi baÅŸardı yapımcı firma(Fakat ne yazıkki COD 5 hakkında aynı ÅŸeyleri söyleyemeyeceÄŸim). Müzikler tam not alıyor. Ve geldik oynanabilirliÄŸe; söylenecek söze hacet var mı bilemiyorum. Bu kadar yaÄŸlamadan sonra buraya yazılabilecek tek ÅŸey: “SÜPER”. Bölümlerdeki savaÅŸ ruhunu vermesinden ve savaÅŸ atmosferini iyi yansıtmasından dolayı azda olsa tekrar oynanabilirliÄŸi olması ve oynarken “vay anasını” lafını çok kullandırtan süper bir oynanabilirlik.
Yazının sonuna geldik arkadaÅŸlar. Bu oyunu herkese öneriyorum; gerek II. Dünya Savaşı meraklılarına gerekse FPS’cilere tüm kalbimle ÅŸiddetle öneriyorum. Oynamayanlar hemen oynasın oynayanlarda bir daha oynasın diyorum. Evlerdeki CD kaplarından düşmemesi gereken ve 2-3 senede bir kurup oynanılması gerek muhteÅŸem bir yapım. COD’un neden bu kadar tutulduÄŸunun açık bir cevabı. Hepinize bol oyunlu günler diliyorum…
Grafik: 6/10
Ses/Müzik: 10/10
Oynanabilirlik: 10/10
Genel: 9/10




ey gidi günler sağol hasan biraz maziye dnduk